Een zware lange tocht van 150 km met matige tegenwind, vlaktes, bergen en hitte

Mijn eenvoudig huisje op een camping in Kingman:

Maar dan wel met een verkoelend zwembadje:

Zo kan je ook slapen:

Onderweg: deze "advocaat" heeft al meer dan 100 miljoen uit de zakken van mensen en verzekeringsmaatschappijen geklopt:

Op weg in de zeer vroege ochtend naar Las Vegas:

Een stad zonder ruimtelijke ordening: ieder neemt zijn plekje blijkbaar. En wij in België maar streven naar kernversterking, verweving van functies en behoud van open ruimte hoewel ze van dit laatste hier genoeg hebben:

Zeer weinig voorzieningen:

Onderweg kom je leuke dingetjes tegen zoals de gebruiksaanwijzing van de sluiting van deze toiletdeur in een winkeltje:

Zéééér lange stukken met een tegenwind van 25 km/uur:

Arizona en ook Nevada zijn wapenstaten, Californië niet meer:

Overvloed aan gesuikerde en alcoholische drank:

Een wat vreemd tankstation:

De omgeving waar ik fiets, woestijn:

Een zicht in het rond:

Op het einde nog heel wat bergen en hier een duikvlucht na lang stijgen:

Dit is de Hooverdam met stuwmeer en waterkrachtcentrale:

De 5de staat:

Een toffe Cubaan aan de ingang van een casino Hoover dam:

Hier heb ik een uurtje gezeten: 3 pinten gratis cola gedronken, snel Wifi gebruikt, toilet, verfrissing... Ik was wat gedeshydrateerd en zal de volgende dagen moeten leren meer te drinken.
Ik heb géén penny in de slots gestoken.

PS: achteraf is me gezegd dat ik waarschijnlijk via camera-gezichtsherkenning geïndentifeerd ben, naam, FB, website, blog, persoonlijke toestand... zodat ze wisten dat ik ok was en ze niets te vrezen hadden. Je kan hier dus niet meer incognito ronddwalen.

Bewijst dat ik van goede huize ben? ;-) Zo kan het zijn dat je hier als zwerver, schuldenaar, met strafblad toekomt en dat ze een vriendelijke maar cordate bodygard naar je toe sturen om je de deur te wijzen. Een maatschappij met 2 gescheiden groepen. Mij lieten ze met rust.

Het stuwmeer achter de Hooverdam:

Als de aandacht maar kan getrokken worden:

Dit is Henderson en in de verte zie je de torens van de Strip Las Vegas waar ik morgen naar toe ga:

Niet te geloven: een fietspad:

Een lange duikvlucht vanuit de hoge Rocky Mountains naar de vlaktes rond Las Vegas

Grand Canyon Caverns tot Kingman 95 km

Ik volgde vandaag de volledige route 66 door een zeer dun bevolkt gebied met zoals steeds veel leegstaande fotogenieke panden. Amerikanen beginnen iets, laten het liggen als het niet lukt en starten ergens anders:

Duikvlucht:

Onderweg een muzikant langs de route 66 die aan het spelen was zonder publiek. Hier “Georgia on my mind”

Het was een bijzondere sympathieke kerel (66j, erg sportief, een beetje alter-Amerikaan) die zich even voorstelt, zijn passie…:

Een lange mooie dagtocht met de Chinese Shuang vanuit het gastgezin Gregg en Ann uit Williams, Arizona.

Williams tot Grand Canyon Caverns: 104 km

Dit was onze gastvrouw Ann die ons samen met haar man Gregg een fantastisch verblijf gegeven heeft in hun huis.

Hier vertellen ze waarom ze dit doen en zich als host aanbieden via www.warmshowers.org :

Amerika, België en China samen: Ann, Paul, Shuang. Gregg zei bij het maken van de foto “A thorn between two roses”

De jonge Chinese vrouw Shuang met wie ik een prachtige maar zware fietstocht gemaakt heb. Ik vroeg haar waarom ze haar gezicht zo bedekte en dacht dat dit tegen het stof was. Neen, ze dekt haar gezicht af om niet bruin te worden en zo een lichte kleur te behouden.

Shuang was 25, had 2 jaar als lerares gewerkt voor jonge kinderen in Maryland USA en trekt nu alleen met de fiets van Florida tot Las Vegas. We kruisten elkaar toevallig bij het gastgezin. Een heel fijne dame, enig kind, die de wereld wil ontdekken, nu USA, vanaf mei Europa en zo verder. Dit zou wel eens jaren kunnen duren. Je ziet wat allemaal mogelijk is in het leven. Wel leeft ze echt “on the edge of live”. Aan 5 $ per dag, geen reserve… Mooie ontmoeting, 2 generaties die het samen goed kunnen vinden ondanks cultuur- en leeftijdsverschil:

Onderweg:

Weer die indrukwekkende treinen die met wel 200 containers stapvoets door het landschap reden.

We volgen opnieuw de route 66 en dan kom je in echt commerciële stadjes terecht volledig in het teken van heel het gedoe 66:

Een wat armtierige vrouw die ik interviewde en een passie voor honden bleek te hebben. Kijk/luister even mee:

Elvis de Pelvis:

 En weer op weg

Indrukwekkende open landschappen in 360° perspectief:

De laatste 35 km waren met een strakke tegenwind en we hebben deze samen afgelegd met het typisch wisselsysteem van wielrenners, elkaar om beurten uit de wind zetten waarbij we ongeveer dezelfde kopsnelheid ontwikkelden.. Zij was wat zwaarder geladen, een gekregen fiets maar ik was wel 35 jaar ouder. Het gaf mij een machtig gevoel om deze lange afstand samen tegen 15 km/uur  tegen de sterke wind in gedurende meer dan 2 u af te leggen met tussentijdse drinkpauzes. Een bijzondere sterke ervaring:

De wilde paarden keken vanuit hun eindeloos graslandschap toe. De zon sloot de dag af. Shuang ging naar de camping, ik naar een kamer in een motel (net op tijd). Morgen weer alleen op pad.

Hier een interview met haar over haar leven, haar motieven, haar passie.

Even zot doen bij een “dinosaurus”. Ieder zijn/haar weg…