Een namiddagtocht met betere temperaturen en typische Amerikaanse dingen:

Student of the month? Doet wat DDR-achtig aan "Worker of the month". Misschien beter fietser van de maand ;-)

Hier passeer je heel wat gelovige gemeenschappen

Kan je hier nog aan uit? Gelukkig gaf het kompasje op mijn bel de juiste weg:

Ditmaal een echte scenic road met een mooie valavond:

Op en top Amerikaans en ondanks mijn gezaag over voeding heb ik gezond goed gegeten:

Further west through the heat of the day

Gonzales - Livonia: 105 km

Een alledaags kruispunt waar ze in ons land allang een gezelliger rond punt van gemaakt hadden:

Advocaten stimuleren hier het processen bij persoonlijke schade:

Een Amerikaan met een verleden van witgoedverkoop? Heel zijn omheining bestaat uit deuren van ijskasten, wasmachines e.a.:

Idyllisch wonen:

In een supermarkt een apotheek achterin met wel een bijzonder lokettensysteem: consultation, drop off en pick up: een idee voor bij ons?

Alles voor allergie ligt hier voor het grijpen. Een goede evolutie collega's?

Een semi gated community met de typische piekfijne huisjes en tuintjes uit de Amerikaanse series:

 Een idee voor onze stille wegen in Heusdeb-Zolder op het routeke?

Ladies on the bike:

Het is hier wel echt heet voor de tijd van het jaar (meer dan 30°) en dankzij Wallmart heb ik nu vaste bescherming:

Gastvrij Amerika !

Voor ons ondenkbaar: open huis, geen gesloten deuren, warme ontvangst, vriendelijk tot en met, géén commerciële bedoelingen, hartelijkheid zonder weerga. Wel, dit is allemaal mogelijk bij Benjy en Suzy, een koppel dat ik vond via www.warmshowers.org. Het is mijn 2de keer via deze weg en dit is voor ons ongezien.

Dit is Benjy, de fijne gastheer, aan een ontbijt (eggs with toast) in hun keuken. Weet je dat ik nu in deze keuken mijn blog bijwerk en dat zij het huis verlaten hebben? Ik kan rustig vertrekken wanneer ik wil en nemen wat ik wil uit de keuken. Eigenlijk is dit beter dan een hotel, laat staan motel:

De supervrienelijke gastvrouw Suzy die me hartelijk ontvangen heeft: 

Benjy tekent mij een plan om zo aangenaam mogelijk opnieuw aan de Mississippi river te geraken. Ik laat bewust de GPS weg omdat dan de reis een echt verhaal wordt zoals je ziet. Anders reist iedereen op zijn ukkie starend naar zijn scherm en niet meer kijkend naar elkaar:

 En dit is het resultaat, toch heel wat toffer dan een GPS, niet?

Het zijn echte hondenliefhebbers:

Vertrek uit New Orleans en een laaange tocht (95 mijl) langs de Mississippi tot Gonzales, met tegenwind

New Orleans - Gonzales: 144 km

''s Morgens een hevige storm met stortbuien

Kerkhoven in de sfeer van USA?

 Onderweg enorme bruggen over de Mississippi. Infrastructuurwerken van Trump?  ;-)

Een mooi houten huisje onderweg:

Amerika heeft praktisch geen fietspaden. Hier een uitzondering: een 15 km op een dijk langs de Mississippi:

Langs de weg:

Een bizar tafereel: een herdenkingsmonument voor de oorlogslachtoffers en een kerkhof ten midden van een reusachtige raffinaderij:

Goed dat mijn benen geen diesel nodig hebben:

Een lagere school volledig op economie gericht en daarbij zonder wapens en drugs:

Rijke glorierijk verleden van plantages maar dan met een zwarte kant: letterlijk dan, slavernij

Deze brug moest ik over, geen andere optie. Een hele belevenis:

De machtige Mississippi door een van de pijlers:

's Avonds opnieuw een warm ontvangst bij Benjy en Suzy via www.warmshowers.org  Fantastische mensen!

Warme ontvangst bij Jonathan via warmshowers, filosofische gesprekken en vegetarisch eten bij Hari Krisjna

Na een bezoek in New Orleans werd ik warm  ontvangen bij Jonathan, zelf ook een fietser die zijn huisje gratis aanbiedt voor rondtrekkende bikers, geen kosten alleen gastvrijheid. Het is bijzonder mooi om zien dat dit hedendaags nog kan. Een voorbeeld voor ons allen. Info www.warmshowers.org

Hij is leraar in geschiedenis, filosoof van opleiding en staat open voor allerlei contacten. Voor mij is het voorrecht om als 60jarige dit soort ontmoetingen te kunnen ervaren.

Het huisje in een typische buitenwijk van New Orleans staat achteraan met een klassiek bordes:

Een vegetarische maaltijd bij de Hare Krisjna (vrijwillige bijdrage) die zich zo in verbinding stelt met de buurt. Zittend op de grond met Jonathan en een toevallig contact, een sympathieke studente (20j) die onze gesprekken hoorde en zich bij ons voegde: boeiend gesprek. Mijn Engels begint al te "lopen":

Interview met Jonathan van 3', als je even de tijd neemt is dit de moeite mits wat kennis van het Engels:   interview 3'

Jonathan is ondertussen naar zijn werk en ik kan hier rustig wachten tot het zware onweer overgetrokken is. Typisch voor deze streek, vandaar ook de vroegere overstromingen. Als je hier een gat van 50 cm graaft in de grond zit je in het water.

New Orleans binnenrijden, armoede en toerisme,de Mississippi, the French Quarter:

Grote steden van de USA binnenrijden is geen pretje, ook hier niet. Cars on top, ik mag de (te) smalle pechstrook berijden. Het centrum is wat mooier, de beroemde French Quarter, een overblijfsel van de Franse overheersing. Armoede loert om de hoek.

Een eerste herenhuis uit het letterlijk rijke verleden van Louisiana: katoenteelt en slavernij. Nu loopt er een drukke snelweg langs hoewel het vandaag op zondag nog meevalt.

Zoek hier maar eens naar vers fruit in deze betonwoestijn. Na wat zoeken heb ik fruit gevonden én studentenhaver, ideaal voor een trekker. Bewaart goed, is gezond en voedzaam: 

Waffle house, ik voel met precies in Brussel maar dan fastfood langs een snelweg, én het zat vol:

Soms was het slikken waar ik door moest maar het was zondags kalm en de Amerikanen zijn beheerste en hoffelijke chauffeurs: 

Ook geen mooi zicht om deze zo beroemde stad binnen te rijden, bij momenten zelfs merkwaardig kalm vanaf hier: 

Sla gewoon een toeristische straat in en 100m verder tussen het vuil op een pallet:  

De machtige Mississippi die zich via New Orleans in de zee stuwt: 

Een groepje toeristen met gids op de bezemwagen, zo kan het ook: 

Typisch beeld: 

En dan zeker ook het mooie centraal deel van de French Quarter, dit zouden ze verkeersvrij moeten maken maar de Amerikanen en auto's dat weten we ondertussen.