Een trip van 135 km door de leegtes van Texas: ranches, slangen, wind, bijzondere mensen

Van Archer City tot Crowell: 135 km

Dit is nu eens een echte Texaan. De foto is gemaakt tijdens een volkstoneel in Archer City waarbij hij gewoon een van de aanwezigen was. Mooi!

Paul is hier in goede handen:

En nu met de hele familie erbij:

Freedom on the road in the morning:

60 km naar Seymour zonder enige voorzieningen:

Hier reed ik een weggetje in via een open poort om eens kennis te maken met wagenbewoners:, maar niemand thuis:

Om dan bij terugkeren te merken dat iemand de poort gesloten had. Mijn zakken eronder door en mijn fiets erover getild. Deed wel wat zeer wegens ontstoken schouder:

Onderweg vind je historische gedenkplaten met uitleg wat hier ooit plaats vond:

De grote leegte, enorme ranches. Er zou hier Wagon Ranch zijn met een oppervlakte meer dan     2000 km² wat zo groot is als Limburg

Vriendelijke man me wie ik een babbel had. Het leven is goed hier. Ze hadden wel pas 4-5 jaren bijna geen regen gehad wat problematisch werd. Nog eens gebeurd in de jaren vijftig maar dan minder lang. Zou volgens hem niets met de klimaatverandering te maken hebben: sic. Verder trok de jeugd meer en meer naar de steden:

Texas is oil:

Snakes! Oppassen geblazen:

De eerste cactussen: 

Lange duitvlucht naar beneden:

Wie wordt hier tegengehouden? Ik vermoed de koeien:

Dit soort vogels met een zeer lange staart zie je hier overal vliegen:
Nawoord:Julien Maebe heeft het nagevraagd bij zijn schoondochter Gerlinde. Zij denkt dat het om een 

zwaluwstaartkoningstiran gaat. Bedankt!

Een oud kerkhof van waarschijnlijk oorspronkelijke Engelse inwijkelingen:

En zo kan het ook verkeren:

Tussenstop Seymour is wat armoedig en verwaarloosd:

De Dairy Queen, afgekort DQ, had dan toch iets goed voor mij in petto: Taco Salad with chicken and fries + grote cola, dit mag wel met nog 67 km te doen maar dan gelukkig nu met wind eerder vanachter. Wel is het zo dat tijdens deze hele trip NIETS te vinden is laat staan een bevoorrading. Het is een goede test voor de woestijnen van New Mexico. Het is nu 14U30. Go!

 Halfweg, een rode rivier:

Naar achter kijken met als je goed kijkt windmolens op de achtergrond:

Naar voor kijken, a long way to go!

 Droger en droger:

Deze man was een vrachtwagenchauffeur die vervoer deed van runderen. Hij waarschuwde mij dat er een sterke storm deze nacht over de streek zou gaan met windsnelheden tot 110km per uur en hagelbollen als baseball-ballen. Achteraf bleek hier niets van waar te zijn. Hij zag er wat armoedig uit, had zijn spullen verloren via een deurwaarder wegens schulden. Bizar maar ook triestig. Ik mocht een foto maken en heb hem mijn blog gegeven. Hij vroeg geen geld:

Ik heb de laatste 67 km in juist 4 uur gefietst wat 17km/uur rust ingebegrepen. De wind hielp een heel deel maar de benen en conditie zijn ook in orden. Ik ben er wel wat trots op met mijn 60 jaar.

Een erg winderige dag door immense landschappen met ranches, pergola’s, kogelgaten en een straf interview met een rancher

Van Bowie tot Archer City, 75 km, een rustige dag

De dag begint al met grote ranch met ontelbare vleeskoeien:

Aan deze ranch komt geen einde:

Droger en droger:

Een kerk onderweg:

 Een pergola onderweg en niemand thuis:

Even rusten:

Het geluid van de wind:

Don’t mess with Texas! Iedereen is gewapend zo te zien:

Een tornado?

Deze man moet je eens horen over het leven hier, wapens, werk en Trump, recht voor de vuist: klik hier

Heel steil naar beneden en ver te rijden:

Texas investeert blijkbaar ook in windenergie:

Kerk tegen abortus, zo te zien:

Een energie gevende middag. Nog heel wat km te doen:

4 echte ranchers met sporen aan hun boots, het leven zoals het is:

Spur Hotel in Acher City: echt een aanrader. Eens iets anders dan die gelijkende efficiënte (goedkopere) motel met steeds hetzelfde tafereel en kamer:

Archer City is gekend voor zijn boeken:

God, da's lang geleden:

Van Denton/Dallas tot Bowie richting West met als hoogtepunt een Texaan die openlijk zijn wapen toonde en een straf interview gaf. Verder allerlei boeiende belevenissen

Denton/Dallas tot Bowie: 115 km

Mijn coach voor de nacht. Was best ok:

Clarissa, een doctoraatsstudente die me te gast had in haar huis dat ze met 2 andere studenten deelde. Zeer hartelijk, vertrouwensvol en vriendelijk:

This is the place:

Het wordt stilaan een droger landschap:

Ik wou eens een highschool bezoeken maar mocht niet verder dan de receptie wegens veiligheid!

Ze hebben het geleerd, in plaats van 2 mannen die een ganse dag bordjes draaien doen:

Maar dan toch weer een te volgen werfwagen die met elk groepje auto's op en af reed:

Een ander landschap, we gaan West:

Bloemenpracht:

Hier zijn duizenden concessies van olie- en gaswinning:

Niet echt een ranch zo te zien:

Dit kom je tegen in de kleine stadjes:

L., een Texaan die een wijnzaak had die eigenlijk gesloten was. Hij bood me een glas wijn aan en we geraakten aan de praat o.a. over wapens waarbij hij trots zijn heupwapen toonde en speciaal voor deze gelegenheid een zwaarder type bij haalde en trots op de foto poseerde. Een heel vriendelijke man:

Een straf interview met L. over wapendracht, illigale migranten en politiek: klik hier

Even wat regen en zon:

De dolk van Bowie, ter nagedachtenis van de strijd tussen de Mexicanen en Texanen vroeger: