Verder naar het Westen: het hart van New Mexico

Tucumcari - Santa Rosa: 96 km

Payless Inns: je zou voor minder. Het valt telkens op hoe Amerikanen ondernemen, proberen om dan als het niet lukt de hele boel gewoon te laten liggen en ergens anders herop te starten:

Paradise Motel: ooit misschien?

Zelfs Shell slaat de bal al eens mis, verkeerde ligging?

En als je toch zou durven dan...

Dit zijn typische onderliggende doorgangen voor opvangen van watervloed. Bij hevige regens kunnen ze erg gevaarlijk zijn bij het passeren:

Kliklijn als je bestuurders ziet die gedronken hebben:

Ergens langs de Route 66 met op de achtergrond de nieuwe autostrade een godvergeten kerkhofje in een streek waar niemand lijkt te wonen:

De spoorwegen waren vroeger dé toekomst van Amerika. Nu hoofdzakelijk voor goederenvervoer:

Een mooie combinatie van een rotsformatie, de autosnelweg en een immens lange trein met wel 200 containers. Toch weer de toekomst?

Zeer sporadisch kom ik al eens anders trekkers tegen, deze waren wel erg modern geëquipeerd. Ik had toen net mijn strooien hoed op:

De route 66 die mooi de spoorweg volgt in het landschap:

Mijn eindbestemming Santa Rosa waar je opnieuw die typische indeling van het stadje ziet: links de autostrade en dan zo'n super brede baan met 5 rijvakken erdoor met links en rechts alle commerciële zaken. Niet bepaald gezellig vanuit Europees perspectief.

Avondsfeer langs de route 66

Een aantal motels in Tucumcari:

Kleine anekdote: ik had kip met aardappel besteld en saladbar waar ik zo'n zin in had wegens ontbering dat ik 2x toegetast heb waarbij een comboy-ober me er vriendelijk op wees dat het normaal maar voor 1x was. Ze hebben me niets aangerekend. Ronduit goed gegeten voor 10,4 $.

Een moeiteloze dag, in the flow van de koele rugwind die me voortstuwde naar Tucumcari door de prachtige landschappen van New Mexico

Van Vega (Texas) naar Tucumcari (New Mexico): 124 km

Een automuseum net over de grens tussen Texas en New Mexico omgeven door een commercieel centrum dat me geen beeld waard was.

Ons Marilyn in volle ornaat voor ne chique bak:

En den Elvis is er ook weer bij:

De minder mooie kant is dat Amerikanen, als hun business niet je dat, is hun heel spel gewoon laten verkommeren. Er wordt hier weinig opgeruimd:

 Een bloemetje in de wind:

 De route 66 is een erg rustige weg waar bijna geen kat op rijdt omdat er vlakbij een autostrade is. Heel tof om door te rijden!

De canyons beginnen zich langzaam te vormen als voorbode van de Grand Canyons:

Wonen hier kinderen?

Het stadje waar ik nu verblijf is genoemd naar de mount Tucumcari:

Fietsen tot over de grens in New Mexico, bye bye Texas, on route 66 !

Hier start mijn stukje route 66 in de vroege ochtend.

Niet altijd even romantisch zoals deze zijweg van een autostrade:

Ben de weg even kwijt:

De volgende keer kras ik er mijn naam ook in:

Dit is the midpoint, het midden van de route 66 die loopt van Chicago tot Santa Monica bij Los Angeles, een stop exact op deze streep in een fifties bar (volgende keer flash opzetten):

Windenergie is wel enorm ontwikkeld in Texas en steekt olie voorbij:

Sommige delen fiets ik op sandalen maar de lange stukken met stevige wandelschoenen nog liever dan mijn SPD-schoenen die sneller verhitten:

 En naar beneden gaan we, mijlen lang, op de pechstrook van een freeway (geen andere mogelijkheid):

Het landschap is compleet veranderd sinds New Orleans, dit belooft!

Een 360 graden zicht op de omgeving:

Dit is de ingang, hoe ver liggen de gebouwen? Onvoorstelbaar:

Een slecht voorteken?

En ja, de derde staat komt eraan:New Mexico en vandaag heb ik een uur meer door de nieuwe tijdzone:

Twee lieve Amerikanen die zorgden voor ontbijt en de check-out van het motel

Twee lieve mensen die van 6u 's morgens tot 10u hier van dienst zijn voor het ontbijt en de check-out. Zij was verpleegster en hij heeft automechanica gedaan maar is van 9m hoogte gevallen en invalide geraakt. Hij is nu niet verzekerd en wacht op erkenning voor invaliditeit. De medische kosten lopen zeer hoog op. Ze moeten er samen hard voor werken.

Ik had met hen beiden een gesprek in 2 delen (batterij geraakte plat) van enkele minuten. Het gaat over wie ze zijn, politiek, Obamacare, wapendracht en meer:
gesprek 1
gesprek 2

Voor de apothekers en apotheek assistenten in België: hoe is de toestand in Amerikaanse apotheken?

Een Brookshire's mall met geïntegreerde apotheek en drive-thru.

Binnenin in de achterste ruimte een goed opgedeelde apotheek: drop-off (voorschriften), pick-up (af te halen) en ja ook consultation voor bijkomende raad. Knap. Wel moet gezegd dat deze apotheek geen notie heeft van alle vrij verkochte geneesmiddelen in de supermarkt. Interacties, nevenwerkingen, overmatig gebruik? In België hebben we totaal overzicht via OTC en VS intypen op naam in combinatie met GFD (andere apotheken) wat toch zeer sterk is. 

Loratadine en vele andere OTC's staan hier gewoon uitgestald voor je winkelkarretje.

Enorm veel vrij te koop en zomaar te nemen: Nasonex, Flixonase, Xyzall.... Begeleiding en farmaceutische zorg aan de rekken? None.

Aan de rayons staat hier natuurlijk niemand voor advies te geven als je Ibuprofen koopt en PPI's neemt op VS. Twee gescheiden kanalen, bij ons niet.

Een drive-thru (nu gesloten): gewoon je raampje open en je bestelde medicijnen (door arts via internet gestuurd of afgegeven of op dit moment) worden aangeleverd. Farmaceutische zorg mogelijk? Moeilijk, denk ik.

 En dit is een dubbele drive-thru waarbij de 2de rij via microfoon verbaal en via een robotsysteem logistiek bediend wordt. De bestelde geneesmiddelen komen aangezoefd. Het zal hier soms wel druk zijn, denk ik. Persoonlijk contact met de apotheker?

In een Walmart is de apotheek ook geïntegreerd.  Walmart zijn de immense malls die ALTIJD open zijn.

Dit is Steven, een sympathieke apotheker en manager van de apotheek. Ik mocht niet binnen (reglement) maar we hebben een tijd over the counter gepraat met als slot een interview, waarvoor dank.

Hij heeft een team van enkele kassières, technische assistenten en 2 collega's. Hij levert niet zelf af maar houdt overzicht en controleert de afleveringen via computer: juiste aflevering, interacties, fouten, soms contact arts... Opnieuw, alle gekochte geneesmiddelen in Walmart zijn niet gekend in de apotheek tenzij de patiënt het zelf vermeldt.

De apotheek is zeer sterk en ordelijk georganiseerd met verschillende zones.

Een interview met de apotheker: klik hier

Links de Pick-up met kassières die afleveren. Zie ook Spaanse teksten want hier wonen veel Mexicanen.

Een middendeel met "consultaties" waarbij je wel voorbij een deur moet, denk ik. Let op de lange openingsuren: elke dag open en op weekdagen 12u aan een stuk. Steve de pharmacy-managers deed shiften van 12u.

Er worden hier ook vaccinaties gegeven: immunisation.

En hier dan 2x dropp off: afgeven van voorschriften of bestellingen. Veel VS komen ook elektronisch binnen via de arts rechtstreeks naar deze apotheek. De klanten gaan dan winkelen in Walmart en komen nadien via pick-up hun bestellingen afhalen.

Deze Walmart-pharmacy heeft geen verkoopswebsite voor online leveringen. Deze systemen bestaan natuurlijk ook.

En hier is een assistente bezig met het uitvoeren van de voorschriften; intypen op computer, dozen bijhalen en scannen ter controle, ontblisteren (IMV) volgens aantallen, labels maken met gebruik en kleven op potjes, gereedleggen voor kassières. Een verantwoordelijke taak onder toezicht.

Een kassière die verkoopt via kassa wat in orde is. Zij wou graag, volgens Steve promoveren tot technisch assistente. Zie ook de vele gekleurde zakjes die dienen voor?